از سواحل انگلیس تا چشمه های آب گرم اردبیل

از سواحل انگلیس تا چشمه های آب گرم اردبیل

گردشگری سلامت و درمان همیشه وجود داشته ولی تا قبل از قرن هیجدهم اهمیت چندانی برای آن قائل نبودند. در بسیاری از نقاط دنیا از جمله انگلستان این گردشگری به شهرهای دارای چشمه های آب گرم اختصاص داشت و عموما مناطقی که آب معدنی داشتند برای درمان امراض مختلف از بیماری های روده ای گرفته تا کبدی و برونشیت مورد توجه قرار می گرفتند. حمام اب گرم بسیار متداول بود ولی استفاده از بوکستون، هاروگیت و چاه های تون برنج نیز در کنار دیگر روش های درمانی رونق گرفتند. البته مردم برای سرگرمی و تفریح هم به این مناطق سر می زدند به ویژه برای استفاده از آب ها، چشمه های آب گرم قاره ای هم مسافران بسیاری را در قرن نوزدهم جذب می کردند. می توان گفت که بریتانیا مرکز استفاده از سواحل در ایام تعطیل بود. در سفر به سواحل مردم سعی می کردند از روش های تفریح دولتمردان تقلید کنند. جرج سوم پادشاه بریتانیا هرگاه دچار ناخوشی می شد به طور مستمر به وپموت می رفت در آن زمان برخی از پزشکان حمام گرفتن با آب دریا را برای درمان توصیه می کردند. این رویه به کمک جورج چهارم به رویه عمومی تبدیل شد.

 انواع گردشگری سلامت

به طور کلی گردشگری سلامت به سه دسته تقسیم می شود که شامل:

گردشگری درمانی

مسافرت به منظور استفاده از منابع طبیعی ( آب های معدنی، نمک، لجن و غیره ) جهت درمان برخی از بیماری ها یا گذران دوران نقاهت تحت نظارت و مداخله پزشکی را گردشگری درمانی گویند.

گردشگری پزشکی

مسافرت به منظور درمان بیماری های جسمی یا انجام نوعی عمل های جراحی تحت نظارت پزشکان در بیمارستان ها و مراکز درمانی را گردشگری پزشکی گویند. در این نوع از گردشگری سلامت بیمار ممکن است پس از درمان و معالجه نیازمند استفاده از فضاها و خدمات گردشگری درمانی باشد.

گردشگری تندرستی

مسافرت به دهکده های سلامت و مناطق دارای چشمه های آب معدنی و آب گرم برای رهایی  از تنش های زندگی روزمره و تجدید قوا بدون مداخله و نظارت پزشکی و در مواردی که گردشگران بیماری جسمی مشخصی نداشته باشد را تندرستی گویند.