• انتخاب پوشش نشان دهنده هویت و فرهنگ افراد جامعه است.

    در این قسمت از برنامه ایران به جشنواره مد و لباس اسلامی- ایرانی سر می زنیم 

    با ما همراه باشید

  • سی و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم فجر نیز به پایان رسید.

    با ما همراه شوید تا در گزارشی کامل از حال و هوا و اخبار جشنواره امسال مطلع شویم 

  • زنجان میزبان یازدهمین جشنواره ملی آش کشور بود و شبکه مستند این رویداد خوشمرزه را در قاب دوربین برده است.

  • موسیقی نواحی گونه‌ای از موسیقی است که به نغمه‌ها و سازها و نواهای مناطق و نواحی ایران نظر دارد. با ما در نهمین جشنواره موسیقی نواحی همراه شوید.

  • از هزاران سال پیش تا کنون اقوام گوناگونی در ایران زندگی می کردند. اقوامی با زبان، نژاد و آیین و فرهنگ متفاوت که در کنار هم در این مرز و بوم سکنی گزیده اند. 

    با برنامه ایران و شبکه مستند سیما همراه شوید تا در آینه جشنواره اقوام ایرانی با آداب این اقوام بیشتر آشنا شویم. 

  • با شبکه مستند همراه شوید و برنامه ها و رویداده های بخش بین المللی جشنواره فیلم فجر را دنبال کنید. 

  • ادویه، ظروف چینی، ابریشم و کلی داستان های زیبا، از جاده ابریشم آمده اند. این جاده سرزمین های باستانی را به هم متصل کرده می کرد.

    با شبکه مستند همراه شوید

  • در این جشنواره می توانید در زمان کوتاهی به اندازه صد ثانیه بیننده فیلم های خلاق و تامل برانگیزی باشید. با ما ببنید.

  • جشنواره مد و لباس همه ساله در تهران برگزار می شود. با برنامه ایران همراه شوید و به این جشنواره که امسال در تالار وحدت برگزار شد سری بزنید.

  • با ما و برنامه ایران همراه شوید تا به هشتمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر سری بزنیم. 

  • جشنواره فیلم فجر مهم ترین رویداد سینمایی کشور است. با ما همراه شوید و از دوربین برنامه ایران نگاهی به این جشنواره معتبر بیاندازید. 

  • مجموعه مستند «همه جای ایران سرای من است » سفر هیجان انگیز گروهی از ورزشکاران به شمال ایران است. این مجموعه توسط  علیرضا حائری و وحید سلیمانی ساخته شده و از تولیدات شبکه مستند سیما است.

  • «همه جای ایران سرای من است » مستندی مهیج است که در آن طبیعت گردی همراه با ورزش های مهیج تجربه می شود. ورزش هایی مانند پروزا با پاراگلایدر ، موتورسواری کوهستان و ماشین های تخصصی بیرون از جاده که در روند تولید مستند از آنها استفاده شده است. این برنامه همچنین با صعود به بلندترین قله استان گیلان و دیدار از گل سوسن چلچراغ طبیعت زبیای این منطقه را نیز به تصویر کشیده است. 

  • «همه جای ایران سرای من است » مستندی مهیج است که در آن طبیعت گردی همراه با ورزش های مهیج تجربه می شود. ورزش هایی مانند پروزا با پاراگلایدر ، موتورسواری کوهستان و ماشین های تخصصی بیرون از جاده که در روند تولید مستند از آنها استفاده شده است. این برنامه همچنین با صعود به بلندترین قله استان گیلان و دیدار از گل سوسن چلچراغ طبیعت زبیای این منطقه رانیز به تصویر کشیده است. 

  • جشنواره تهران قدیم در قالب جشنواره‌ای تابستانی در بغ موزه قصر برگزار شد که به پوشاک، خوراک، تفریح‌ها و بازی‌ها، نمایش اتوموبیل‌های قدیمی و تجلیل از چند هنرمندِ بزرگ اختصاص داشت. در این جشنواره نمایش‌های آیینی، خیمه شب‌بازی، نمایش‌های روحوزی و سیاه‌بازی، نقالی و پرده‌خوانی برای مردم اجرا شد.

  • جشنواره نمایش های آیینی و سنتی فعالیت خود را از سال ۶۸ با حضور ۱۱ گروه نمایشی که پنج گروه آن از استان تهران و باقی از سایر استان‌های کشور بودند، آغاز کرد. در دوره‌های مختلف برگزاری، بخش‌های متنوعی همچون مجلس تعزیه در دوره دوم، نقالی در دوره پنجم، سمینار در دوره ششم، پیش‌پرده‌خوانی در دوره یازدهم به آن اضافه شد.

     

  • خانه تاریخی بنی طبا، محل سکونت سادات خاندان بنی طبا بوده که در زمان صفویه به آران و بیدگل مهاجرت کرده اند. این بنا طی دوره های صفوی تا اواخر قاجاریه به شیوه معماری درون گرا وبه سبک گودال باغچه ساخته شده است که هم اکنون به عنوان یک خانه بوم گردی مورد استفاده قرار می گیرد.

  • مستند "بهار ایران و شاعران فرانسه" درباره تاثیر ادبیات و آثار باستانی ایران بر روی شاعران فرانسه است. نگاهی به آثار باستانی ایران در سال 1352 در این مستند خالی از لطف نیست.

  • چند وقت گذشته شبکه مستند سیما مستندی کوتاه از اولین جشنواره فیلم نوجوان در همدان آماده کرد. این مستند را که از برنامه "ایران" پخش شد، با ما ببینید.

  • "من ایران را دوست دارم" مستندی درباره صنعت توریسم در ایران و برخورد توریست های ثروتمند و کم پول با فرهنگ مردم کشورمان است. این فیلم، سفرنامه ای کوتاه از ایران سال   1350 را به تصویر کشیده.

    بخش هایی از این مستند 35 دقیقه ای از برنامه " گلستانه " شبکه مستند سیما پخش شد که می توانید آن را با ببینید.

  • موزه میراث روستایی گیلان در در دل طبیعت جنگلی سراوان، فرهنگ و تاریخ روستاهای گیلان را در خود حفظ کرده است. این موزه همچنین نمونه ای از موزه بوم گردی محسوب می شود که تلاش کرده با معماری محلی، گوشه هایی از شیوه های زندگی مردمان این سرزمین را در خود حفظ کند.

  • ژان شاردن جواهر ساز، بازرگان و سیّاح فرانسوی (متولّد پاریس 1643، متوفی لندن 1713) در نیمه دوم قرن هفدهم میلادی در خلال سال های 1665 تا 1677 جمعاً دوبار به ایران عصر صفوی مسافرت کرد و شرح مشاهدات خود را درسال های آخر عمر که در انگلستان بسر می برد درسال 1711 در هشت مجلّد به چاپ رسانید.

  • شهرستان بُناب یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در جنوب غربی این استان واقع شده‌است. در مرداد ماه، بناب میزبان علاقه مندان معروفترین خوراک شهر در جشنواره کباب بناب بود.

    کباب بناب خوراکی است که نه تنها امروزه به غذای محبوب مردمان ایران زمین تبدیل شده، بلکه نشانی از غذای سنتی و تاریخ و شهر مردم بناب دارد که با دیدن هر باره این اسم در ذهن ها خاطره اش را یاد آور می شود. جشنواره کباب بناب امسال نیز تلاش داشت با یادآوری مزه خوب این کباب، بر نقش فراموش شده این جاذبه گردشگری که به ثبت ملی نیز رسیده است، تاکید کند.

    درحالی کسی نشانی از این غذای محبوب که تاریخ و نامش با مردم بناب گره خورده، نمی گیرد که تصویر بناب یادآور همسایگی کباب پزی ها و قصابی ها در هر خیابان و کوچه بازاری است و فضای جالب و منحصر به فردی برای جذب گردشگر به این شهر می دهد.

    بناب، شهر کبابی های سنتی
    با ورود به بناب آنچه در نگاه نخست بیش از هر چیز دیگری توجه هر تازه واردی را به خود جلب می کند، تکرار تصاویر مشابه از همسایگی کباب پزی ها و قصابی هایی است که صف به صف همچون قطار از سر هر خیابان و کوچه بازاری کنار هم چیده شده اند.

    در شهر کمتر غذا خوری یا فست فود دیده می شود و هر چه هست کباب پزی است که در آن جز کباب چیز دیگری سرو نمی شود.

    بناب، شهری با 101 کبابی است و شاید تعداد فست فودهای این شهر به تعداد انگشتان دست هم نرسد!

     شهرت کباب بناب در نوع طبخ آن بود که گوشت را با سبزی های معطر در تخم مرغ خوابانده و بنا به ذائقه مشتری با گوشت گوساله و یا گوشت مرغ کباب می پختند و تمام مراحل پخت به صورت دستی و بر روی زغال بود که بر لذت آن می افزود واین درحالیست که امروزه تمامی مراحل مکانیزه شده است.

    سبک طبخ کبابی که صمد آشپزباشی پایه گذاری کرد با طبخ کنونی آن خیلی تفاوت دارد و کباب های آن زمان سنگکی شکل و تا حدی گرد و پر ادویه بودند و سیخ ها در آن زمان کوتاه و پهن بوده و در حدود 13 سانت پهنا داشتند که صمد کباب را به شکل سنگک فرم داده و با سبزی های معطر و فلفل و ادویه های تند می پخت. صمد آشپزباشی در دوران جوانی در تهران و کرج کار می کرد و اغلب سفرا و وزرا و دولتمردان آن روزگار مشتری وی بودند.

    کباب بناب علی رغم تغییراتی که در نوع پخت آن ایجاد شده با کبابی که در شهرهای دیگر به نام کباب بناب پخت می شود تفاوت بسیاری دارد و به شیوه رایج پخت آن در بناب نیست. جالب است بدانید این کباب ، غذای سلطنتی دوران قاجار نیز بوده است.

    پیشینه کباب بناب نه تنها ریشه در تاریخ مردمان این شهر داشته بلکه از سوی دیگر، قالب فرهنگی و بافت شهری بناب نیز با این غذای سنتی از دیرباز گره خورده که ثبت معنوی آن نه تنها گامی در راستای معرفی فرهنگ و سنت این خطه از ایران زمین است بلکه می تواند با اندکی سرمایه گذاری و تبلیغات مناسب فرصت مناسبی برای جذب گردشگر فراهم کند.

     

  • ابومعین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی، مشهور به ناصرخسرو، در سال ۳۸۲ در روستای قبادیان مرو، که اکنون در تاجیکستان است، به دنیا آمد

    ناصرخسرو در جوانى به فراگیرى دانش‌هاى گوناگون پرداخت و در سایه‌ هوش سرشار و روح پژوهشگر خویش از دانش‌هاى دوران خود مانند فلسفه، اخترشناسى، کیهان‌شناسى، پزشکى، کانى‌شناسى، هندسه‌ اقلیدوسی، موسیقى، علوم دینى، نقاشى، سخنورى و ادبیات بهره‌ها گرفت.

    وی از شاعران برجسته ایران است که در اشعار خویش به کرات از احاطه داشتن خود بر این علوم تأکید کرده‌است. اما وی علاوه بر مجموعه اشعار خود، آثار گوناگونی در زمینه شعر، فلسفه، اخلاق، و دین دارد، اما به نظر من مهمترین اثر ناصر خسرو سفرنامه وی است که در آن سفر خود را از مرو به مکه و سپس به قاهره و سرانجام بازگشت خویش به بلخ را شرح می دهد.

    وی در هفت سال سفر، از سرزمین‌های گوناگونی دیدن کرد و گزارش آن را در سفرنامه‌ای به یادگار گذاشت. ناصرخسرو نیز همچون حافظ و رودکی کل قرآن را از برداشت و در آثارش، از آیات قرآن برای اثبات عقایدش استفاده کرده‌است.

    ناصر خسرو در خانوادهٔ ثروتمندی که ظاهراً به امور دولتی و دیوانی اشتغال داشتند رشد کرد. در سال‌هاى پایانى فرمان‌روایى سلطان محمود غزنوى به کار دیوانى پرداخت و این کار را تا 43 سالگى در دربار سلطان مسعود غزنوى و دربار ابوسلیمان جغرى بیک داوود بن میکائیل ادامه داد.

     شروع سفر

    علت سفرناصر خسرو خوابی است که وی در سن چهل و دو سالگی می بیند و تصمیم می‌گیرد که از شغل دبیری در دستگاه سلجوقیان استعفا دهد و به حج برود:

    "شبى در خواب دیدم که یکى مرا گفت چند خواهى خوردن از این شراب که خرد از مردم زایل کند. اگر بهوش باشى بهتر است. من جواب گفتم که: حکیمان جز این چیزى نتوانستند ساخت که اندوه دنیا کم کند. جواب دادی: در بى‌خودى و بى‌هوشى راحتى نباشد. حکیم نتوان گفت کسى را که مردم را
    به بى‌هوشى رهنمون باشد، بلکه چیزى باید طلبید که خرد و هوش را بیفزاید. گفتم که:من این از کجا آرم؟ گفت: جوینده یابنده باشد. سپس، به سوى قبله اشاره کرد و دیگرسخن نگفت ."

    سفرنامه شرح سفر حج ناصر خسرو است که در طی آن با برادرش و غلامی هند و از بیش از صد شهر عبور می‌کند و برحسب شرایط و اوضاع و احوال سفر یادداشت‌هایی برمی‌دارد.

    سفرنامه یک دائرة المعارف غنی در مورد وضع جهان اسلامی در قرن پنجم است. این کتاب بسیار روان نوشته شده و ناصرخسرو سعی کرده است که چیزهایی را که دیده است به طور خلاصه گزارش دهد.

    سفرنامه حج

    در مدت سه سالی که ناصرخسرو در قاهره بوده است برای بار دوم و سوم با کشتی به حج می‌رود. در سفر چهارم به  مکه،  ناصرخسرو پنج ماه و ١٩ روز در آنجا می‌ماند سپس تصمیم میگیرد به بلخ برگردد، اما این بار از مسیر پر رفت و آمدی که آمده بود باز نمی‌گردد. زیرا او اکنون یک مبلغ جدی مذهب اسماعیلی شده بود و خطر آن می‌رفت که به جرم قرمطی بودن جان خود را از دست بدهد. او مسیر دیگری را انتخاب می‌کند که در قلمرو سلجوقیان نبود. این مسیر از طریق طائف، فلج، یمامه، لحساء (الاحساء)، بصره، آبادان، مهروبان، ارجان (نزدیک بهبهان)، لوردغان، خان لنجان، اصفهان، نائین، طبس، تون، قائن، سرخس، مروالرود، سمنگان، به بلخ منتهی می‌شود. سفر او شش سال و هفت ماه و بیست و دو روز طول می‌کشد و با حساب مسیرهای فرعی شامل سه هزار فرسنگ می‌شود.

    هنگامی که ناصرخسرو به راه می‌افتد هنوز به مذهب شیعه اسماعیلی نگرویده بود، اگرچه به احتمال زیاد در دل تمایلاتی به آن داشته است اما پس از بازگشت از حج یک مبلغ رسمی مذهب اسماعیلیه می‌شود. ناصرخسرو مدتی در بلخ می‌ماند  و به تبلیغ مذهب اسماعیلیه می‌پردازد، اما به علت این که سلجوقیان سنی بوده‌اند با او مخالفت کرده و در صدد آزار وی برمی‌آیند و او مجبور می‌شود آن جا را ترک کرده و به دره یمگان در کوههای بدخشان روی آورد و در پناه امیری بقیه زندگی خود را دور از شهر و دیار و در غربت بگذراند.

    ناصرخسرو اولین کسی است که سفرنامه حج نوشته است. دومین نفری که چنین کرده است ابن جبیر از قرناطه اسپانیاست که ١٣۵ سال پس از وی به حج رفته و سومین نفر ابن بطوطه مراکشی است که ٢٧۶ سال پس از ناصرخسرو سفرنامه حج نوشته است.

     در زمان ناصرخسرو زبان فارسی به تدریج می‌رفت که تحت تاثیر قواعد دستورزبان عربی قرار گیرد و پر از واژه های عربی شود. با این حال، ناصرخسرو تا آنجا که می‌تواند فارسی می‌نویسد و دستور زبان پارسی را به کار می‌گیرد و واژه های فارسی بی‌شماری را به کار می‌گیرد که زبان فارسی امروزین مدیون اوست.

    سفرنامه نتیجه یادداشت‌های روزانه ناصرخسرو است و در پایان کتاب می‌نویسد: «این سرگذشت آنچه دیده بودم به راستی شرح دادم. وبعضی که به روایتها شنیدم، اگر در آنجا خلافی باشد، خوانندگان از این ضعیف ندانند، و مواخذت و نکوهش نکنند» (صفحه ١٧۴ سفرنامه).


    جشنواره ملی سفرنگاری ناصرخسرو قبادیانی

    به یاد گام های بلند ناصر خسرو سفری جشنواره ای مل برای سفرنگاری بوجود آمد. هدف این جشنواره تنها سفر و گشت و گذار نیست بلکه دیدن است و ثبت کردن، کشف کردن، احیای سنت سفرنگاری و تشویق به مستندسازی وقایع و اتفاقات است.

     

     

  • اقامتگاه بوم گردی اقامتگاهی برای گردشگران است که ساختار بومی خدمات، محصولات و فعالیت‌های گردشگری، ساختار محیطی بوم‌گرا، ساختار مالکیت و مدیریت خانوادگی و مشارکت جامعه بومی و در نهایت داشتن ساختارهای مناسب زیربنایی گردشگری، که ارکان و هسته‌های اصلی یک اقامتگاه است، آن را از دیگر الگوهای اقامتی مانند هتل‌ها و مهمان‌پذیرها متمایز می‌کنند.

  • اگر به دنبال آن هستید که برای چند روز و یا حتی چند ساعت از فضای پراسترس و پرهیاهوی زندگی شهری خارج شوید و در مکانی دلپذیر با طبعیت انس بگیرید، مطمئنا کلبه های بوم گردی بهترین گزینه برای فرار از روزمرگی هستند. کلبه های بوم گردی تنها هتل هایی با معماری سنتی و بومی نیستند، بلکه شما با اقامت در این هتل ها در واقع مهمان یک خانواده گردشگری هستید. اقامتگاه ھای بوم گردی معمولا در مناطق روستایی، مناطق بکر طبیعی یا بافت ھا و اماکن تاریخی شکل گرفته و به ھمراه فعالیت ھایی برای شناخت و معرفی بوم، توسط خانواده ھای کارآفرین و جامعه محلی علاقه مند به گردشگری برپا شده اند.

  • جشنواره ها در واقع برنامه هایی در تجلیل رویدادهایی هستند که به صورت متناوب برگزار می شوند. این جشنواره ها می توانند درباره خوراک، پوشاک و فیلم و موسیقی باشند و یا خاستگاه مذهبی داشته باشند.

    برخی مراسم هایی که هر سال در جای جای ایران برگزار می شود در زمره تعریف جشنواره جای می گیرند. جشنواره ها نقشی پررنگ در جذب گردشگران و ترویج آیین های بومی دارند.

  • دنیا، ایران باستان را از طریق سفرنامه ها شناخت. استرابون، گزنفون و دیگر گردشگران یونانی اطلاعاتی از ایران باستان مکتوب کردند که مسلما بدون نوشته های آنان شناخت آن دوره برای ما بسیار سخت بود. در دوران پس از آن نیز، اگرچه همواره کاتبانی در دربار پادشاهان حضور داشتند اما سیاحان با نوشته های خود ما را با زندگی مردم عادی و شرایط زیست آنان آشنا کردند.

    سفرنامه ها بخش های خاک خورده تاریخ و سفر هستند که با وجودشان، مقصد برای گردشگران جالب تر و ملموس تر می شود.