علاقه مندید در یک کلبه بوم گردی اقامت کنید؟

علاقه مندید در یک کلبه بوم گردی اقامت کنید؟

اقامتگاه بوم گردی اقامتگاهی برای گردشگران است که ساختار بومی خدمات، محصولات و فعالیت‌های گردشگری، ساختار محیطی بوم‌گرا، ساختار مالکیت و مدیریت خانوادگی و مشارکت جامعه بومی و در نهایت داشتن ساختارهای مناسب زیربنایی گردشگری، که ارکان و هسته‌های اصلی یک اقامتگاه است، آن را از دیگر الگوهای اقامتی مانند هتل‌ها و مهمان‌پذیرها متمایز می‌کنند.

اقامتگاه های بوم گردی در محیط های طبیعی با رعایت بالاترین سطح ممکن ضوابط زیست محیطی و به شکلی سازگار با معماری و سیمای طبیعی منطقه احداث شده و ضمن حداکثر تعامل با جامعه محلی ، زمینه حضور و اقامت طبیعت گردان را با کیفیتی قابل قبول و تعریف شده در محیط های طبیعی فراهم نمایند.
یکی از مھمترین خط مشی ھای گردشگری که در ٢دھه گذشته به صورت جھانی مورد توجه قرار گرفته، رشد فزاینده گرایش به کسب و کارھای کوچک گردشگری است. راه اندازی اکولوژھا یا اقامتگاه ھای بومگردی از موفقترین و پایدارترین این کسب و کارھاست که فرصت مناسبی برای کسب و کارھای کوچک خانوادگی (خانواده محور) ایجاد می کند. در اقامتگاه ھای بومگردی روابط مستقیم و متقابل میزبان و مھمان در خانه و املاک خانواده گردشگرپذیر صورت می گیرد و این حضور و مشارکت از سوی خانواده برای تجربه و رضایت گردشگر و توسعه پایدار مقصد گردشگری و جامعه محلی، امری حیاتی است. اقامتگاه ھای بومگردی از سال1994 میلادی به جھان معرفی شدند و در چند سال گذشته نیز در ایران به شدت رشد کرده اند. ھدف اصلی در ایجاد و توسعه این اقامتگاه ھا که دارای ھویت و ساختار بومی ھستند نیز رسیدن به توسعه پایدار است.
بسیاری از اقامتگاه ھای بوم گردی توسط یک خانواده محلی اداره می شوند و کارکرد آنھا تنھا جنبه اقامتی ندارد بلکه در آنھا فعالیتھای مختلفی ھمچون ارائه غذا و نوشیدنی بومی، ساخت، آموزش و فروش صنایع دستی محلی، اجرای نمایش و موسیقی سنتی، برگزاری رویدادھای بومی و تورھا و فعالیتھای بومگردی فراھم شده است. مکان فیزیکی اقامتگاه، به دلیل سبک معماری، مصالح ارگانیک به کار رفته، طراحی داخلی و مبلمان بومی آن نیز به عنوان اکوموزه بومی، بخشی از یک جاذبه گردشگری است. مھمترین اصلی که در اقامتگاه ھای بومگردی باید رعایت شود نیز مشارکت اعضای خانواده میزبان (صاحب اقامتگاه) و جامعه محلی مقصد در تمامی فعالیتھای گردشگری یک اقامتگاه بومگردی است.

شرایط اقامتگاه های بوم گردی
کلیه اقامتگاه های بم گردی ضمن رعایت اصول فنی و مهندسی که تضمین کننده ایمنی ساکنان ساختمان ها هستند، با استفاده از مصالح بومی و با بهره بردن از حداکثر دانش بومی و هماهنگ با محیط طبیعی و فرهنگی پیرامون خود احداث شده و در طی مدت بهره برداری و توسعه اقامت گاه این شرایط بایستی تداوم داشته باشد.
طراحی داخلی و خارجی کلیه اقامتگاه های بوم گردی باید با رویکرد بهره برداری از مبلمان و تجهیزات سنتی و بومی صورت گرفته تا ضمن تامین رفاه برای گردشگران، فرصت آشنایی و درک فرهنگی منطقه فراهم شود.
در کلیه اقامتگاه های بوم گردی طرح های مشخصی در خصوص مدیریت و بازیافت پسماندها و استفاده بهینه از پسابها به اجرا در آیند، وجود اقاتگاه های بوم گردی نباید در هیج شرایطی به آلودگی زیست محیطی بستر پیرامون خود منتهی شود.
کلیه شیرآلات اقامتگاه های بوم گردی باید از انواعی انتخاب شود که کاهش مصرف آب را به دنبال داشته باشند.
نورپردازی اقامت گاه های بوم گردی باید ضمن تامین روشنایی مورد نیاز گردشگران، حداکثر صرفه جویی در مصرف انرژی داشته و حداقل آلودگی نوری را در منطقه ایجاد نماید.
سیستم گرمایش و سرمایش اقامتگاه های بوم گردی باید ضمن تامین رفاه مسافران حداقل تاثیر منفی را بر محیط زیست منطقه داشته باشد و با رعایت اصول معماری بومی و دانش فنی روز ، میزان نشت حرارتی در اقامت گاه های بوم گردی به کمترین حد ممکن برسد.
استفاده از پوشاک بومی ضمن رعایت اصول بهداشتی و ایمنی برای کلیه کارمندان اقامتگاه های بوم گردی و همچنین رعایت اصول بهداشتی و پاکیزگی کلیه فضاهای اقامتگاه های بوم گردی براساس استاندارد های و ظوابط الزامی است.
کلیه اقامت کاه های بوم گردی موظفند ضمن رعایت ذائقه گردشگران، خوراک و نوشیدنی های بومی را با استفاده از سفره آرایی بومی و رعایت اصول بهداشتی به گردشگران ارائه نمایند.
حضور راهنمایان و بلدهای محلی و فراهم نمودن فرصت بازدیدی از سیمای طبیعی و بستر فرهنگی پیرامون اقامتگاه های بوم گردی توسط راهنمایان مورد تایید سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در کلیه اقامتگاه های بوم گردی الزامی است همچنین آگاهی و پایبندی گردشگران به هنجارهای جامعه میزبان در گلیه اقامتگاه های بوم گردی ضروری است.
الگوی توسعه گردشگری در اقامتگاه ھای بوم گردی، براساس گردشگری جامعه محور است که می تواند نقش عمدهای را در توانمندسازی مردم محلی، توسعه منابع انسانی، تنوع و رشد اقتصادی و ھمچنین خلق فرصت ھای شغلی جدید ایفا کند و لازم به یادآوری است که رویکرد مبتنی بر جامعه محلی، از الزامات توسعه گردشگری پایدار است. اقامتگاه ھای بوم گردی معمولا در مناطق روستایی، مناطق بکر طبیعی یا بافت ھا و اماکن تاریخی شکل گرفته و به ھمراه فعالیتھایی که برای شناخت و معرفی بوم، توسط خانواده ھای کارآفرین و جامعه محلی علاقه مند به گردشگری صورت می گیرد، می تواند به عنوان راھکاری عملی برای رسیدن به توسعه پایدار گردشگری در این مناطق باشد.